Ekologia uczenia się

Ekologia polega na zmierzaniu do ponownego połączenia się z naturalnymi procesami natury. Ekologia uczenia się to praca nad odzyskaniem spontanicznego potencjału dziecka. Sztuczne lekcje, destruktywna rywalizacja i nienaturalny rytm niszczą te naturalne zasoby w każdym dziecku. Ten fakt jest we współczesnym świecie całkowicie ignorowany.

Ekologia uczenia się
Ekologia uczenia się rezygnuje z zasobów edukacji, a zamiast nich wykorzystuje wrodzony entuzjazm i zdolność do zabawy jako jedyny nawóz (współczesna neurobiologia rzeczywiście określa wpływ entuzjazmu na rozwój mózgu słowem “nawóz” – zob. prace prof. dr. Gerarda Hüthera). Podobnie jak inne obszary ekologii, ekologia uczenia się poszukuje sposobów na przywrócenie więzi i zaufania na centralne miejsce. Żaden bowiem zrównoważony rozwój społeczeństwa i jego członków – niezależnie od ich rodzaju, rasy, koloru skóry czy wieku – nie może zajść bez tych dwóch elementów.

Ekologia uczenia się to ruch zapoczątkowany przez André Sterna w 2012 roku. André dorastał bez szkoły i postanowił nie posyłać do szkoły własnych dzieci. Ruch ten jest wspierany przez Instytut Arno Sterna (laboratorium obserwacji i pielęgnowania spontanicznych zdolności dziecka).

Rozwijajmy ten ruch wspólnie!

Więcej na: oekologiedeslernens.com